دیالوگ

دومی: "قهرمان قبلی" خیلی کارا بلد بود. خلبانی، قهرمان شنا و چتر بازی، رکورد دار تیر اندازی، تسلط به چندین زبان، چند ورزش رزمی، و...

اولی(بعد از پایان همه توصیفات و قبل از اینکه اون بپرسه تو چی بلدی و چه عرضه ای داری) :  ولی اون مرد!

دومی: یعنی چی؟!

اولی: یعنی من سبک کاری خودمو دارم و شاخص های ارزشی خودم! ( اگه این چیزا که تو گفتی ارزش و مزیت بود، قهرمان قبلی رو زنده نگه میداشت...)

بعدا اضافه شد:

زنده بودن، مولفه ای هست که به همه چیزای دیگه میچربه!! شاید  ما ثروت و قدرت قارون و فرعون رو به خواب هم نبینیم ، اما اونا مردن و ما زنده ایم.قدر فرصتهامونو بدونیم.

نیمه شعبان

اولی: برا کمک به نیمه شعبان بانی میشی؟

دومی: خودت میدونی مخالف جشن و مراسمش نیستم  و ...اما لطفا   برا نور افشانی مصرف نشه . اگه میخاید کادو و هدیه برای بچه ها تهیه کنید و یا  ترتیب مسابقه بدین ، اشکال نداره .

اولی: چرا؟!

دومی: نمیدونم . حس میکنم گرم کردن کاسبی واردات چی های لوازم اتش بازی هس.

حکایت  تسبیح و مهر و جانماز و سجاده وارداتی از کشورهایی که خودشون هیچ اعتقادی به اسلام یا حتا خدا ندارن...

عبادت این مدلی اصلا به دل نمیشینه...

خلاصه این خرجهای بی هدف و اکثرا بدون بازده ، فقط ویزیتورهای اون کشورهارو خوشحال میکنه و پورسانتگیران واسطه وارداتچی.

حال احوال این روزها

آدم گاهی انقدر از دنیا سیر میشه، که از انفجار ستاره و برخورد شهاب سنگ و...استقبال هم میکنه.

شاید بخاطر...

نو روز

++ به قول مصطفی، شکوفه های درختان و زنده شدن  فضای سبز قبرستون بعد از مرگ زمستانی، خودش به چالش کشیدن همه ادعاهای ما آدمهاست.

این درختان بارها میمیرند و زنده میشوند، عمر برخی از اونها به اندازه چند نسل آدمهاست. اونها در بقا موفقتر از آدمهای پر ادعا عمل کرده اند.

++ حتی اگه بحث معنوی رو کنار بزاریم، خود رفتن به قبرستون، آموزندس.

اینجا ایستگاه آخر این دنیاست. ژاپنیها ، مرده هاشونو میسوزونن ، شاید کمبود جا دارن... 

ما ایرانیها چی؟! حتی تو بیابون قبرستونش هم حاضر نیستن یه وجب اضافه تر قایل بشن. اینجا رو هم  قواره بندی کردن  و ۲ یا سه طبقه تحویل میدن!!!

اف بر این دنیای دنی.

شاید اون قبرای نامرقوب و قناس ، مناسب ما درنظر گرفته شده.

++ تا اونجا که در توانمون باشه باهاشون مبارزه خواهیم کرد. بسیار بسیار مشتاقم افرادی که در ذهن دارم رو در اینجور جاها ببینم. قارونها و فرعونها شاید مفید تر بوده باشند نسبت به این موجودات.

وقتی لخت و عور چال میشن، قیافشون دیدنی خواهند بود. قانون دنیا همینه. تا بوده چنین بوده.

دنیارو جدی نگیریم

چند روز قبل ، از جلو خونه مرحومه "خارجی"،  رد میشدیم.

پسربچش انقدر بزرگ شده که تو کوچه فوتبال بازی میکنه.

یاد چند سال قبل افتادم. وقتی خارجی با عصبانیت سر بچه داد میزد و اونو ناخواسته با تشر و تنبیه بخاطر ریختن خوراکی داخل ماشین، مواخذه و نفرین میکرد. حالا ۳سال از وفات اون زن جوان میگذره و پسرش مشغول فوتبال..

پ ن:

چرخ روزگار معطل هیچکدوم از ما نمانده و نخاهد ماند. انقدر دغدغه های دنیا باشه و ما نباشیم. دنیارو جدی نگیریم.

به یاد پستhttps://dar300metri.blogsky.com/1396/10/02/post-315/خدا-رحمتت-کنه-خارجی- دی ماه ۹۶