هایپر سونیک 1
** موشکها برای فرار از گرانش زمین ساخته شدن. هرچی بیشتر اوج بگیرن اینکار سخت تر میشه. ولی این موضوع دائمی نیس. اینجور نیست که برای طی کردن مسافتای بالاتر موشکهای غول پیکر چند ده متری بسازن! از یه حدی که عبور کرد، ماجرا برعکس میشه و به مرور طی کردن مسیر راحت تر میشه تا جایی که کاملا از گرانش رها میشه و به بی وزنی میرسه.
تو زندگی ماها هم چنین فراز و فرودهایی هست. برخی گردنه ها که رد بشه، بعدش میرسیم به سراشیبی آرامش. لزوما همه ما به سراشیبی نمی رسیم. ولی خیلیهامون اگه بدونیم بعد از سختی سربالایی ، همچین سراشیبی هست تعداد بیشتری میتونن از گردنه عبور کنن. مصادیق هم زیادن... کسی که از گردنه دبیرستان عبور کرده، نه تنها مشق ریاضی و املا و مسائل درسی کلاسهای پایینی ها براش شوخیه، که حتا ممکنه به مرحله ای برسه که دیگه لزومی به ادامه تلاش نداشته باشه و تسلطش بر مطلب به حد اعلا رسیده باشه.
ان مع العسر یسری
** خدا رحمت کنه حاج حسن طهرانی مقدم رو. تو اوج فشار و تحقیر دشمنای داخلی و خارجی (نه فقط زمان جنگ، که حتا همین اواخر هم خیلی از کاراش رو با تمسخر فوتوشاپی، و بعدا هزینه بیهوده، معرفی میکردن) با ایمان به هدفش کشورمون رو از این گردنه عبور داد.
** فقط انسانهای ضعیف به اندازه امکاناتشان کار میکنند.
بدون منت
خدا رحمت کنه مرحوم حاجی احمد کافی رو.
تو یکی از صحبتاش ( نقل بمضمون) میگه:
شماها فک نکنین اگه کاری برا اسلام و خدا کردین، منتی سر خداست...
اسلام مثل آبه، اگه یه جا به زمین فرو رفت، یه جا دیگه میزنه بیرون.
اگه شما از اسلام و معنویت و پاکی دفاع نکردین، یه قوم دیگه پیدا میشه و حمایت میکنه!
بیخود منت سر خدا نذارین! اتفاقا اگه کاری کردین، اینو منت خدا بدونین بر سر خودتون. که شما توفیق داشتین و واسطه شدین برای اجرای حق.
مصداق بعد انقلابیش هم زیاده. بقول یکی از رفقا، زمانیکه داعش داشت جولون میداد و حاج قاسم هم در قید حیات بود، و مدافعای حرم زیر فشار رسانه ای منافقای خودی بودن، چند نفر از اصحاب رسانه و هنر آستین بالا زدن اومدن تو میدون؟!! اگه نسبی حرف بزنیم، و فقط هنر موسیقی رو مصداق کنیم، از بین اونهمه خواننده سنتی و غیر سنتی، با اونهمه سابقه، یهو یه حامد زمانی پبدا شد، جور همه رو کشید!!
درد دل تکراری
بلاخره بعد از اون حجم از نقل قولها و تفاسیر مختلف، حرف دلمو از زبون یکی شنیدم. سوال بزرگیه. چرا کسی تلاشی نکرد؟ چرا توی شاهچراغ، مث ماجرای حرم امام رضا (ع) یک نفر نیومد جلو؟ واقعا فکر کردیم همه چیز شوخیه!؟ بازیه؟! امنیت، جان خودمون و مردم، عقیده، مسلک و مذهب، قانون، آرامش کشور و..؟
چرا مثل چمران نیستیم، که در حوادث مثل کوه استوار رفتار کنیم؟
جای امثال مرحوم " کافی" واقعا خالیه.
به یاد این پست مرتبط در ادامه مطلب:
ادامه مطلب ...