ما هم بلدیما

موضوع اول:

وقتی بعضیها محیط رو برای دیگران ( زن و بچه و خانواده ملت) نا امن میکنن، چه معنی داره که حرمت امنیت خودشون حفظ بشه؟!

 آشوب و خسارت جانی به کنار، حتی همین بی حیایی و ولنگاری ها...

دوستان، کمی کلاهشونو بالاتر بگذارن. 
 بعضیا باورشون شده که سکوت ملت از روی ضعف یا حماقته. این حضرات حواسشون نیست اگه فقط یه تاییدیه کوچیک یا چراغ سبز به ملت داده بشه که برای جمع کردن بساط آشوب خودشون آستین بالا بزنن ، اون موقع ملت خووووب بلدن چطور رفتار کنن ...

موضوع دوم:

بنا بر مصالحی، بارها و بارها رهبری برای اعتبار بخشی به سیستم، این قدرت بزرگ رو  از دخالت مستقیم منع کرده. وگرنه  مردم،  آدرس لیدرها و ذی نفعان آشوبها رو خوب بلدن. فقط معطل یه چراغ سبز کوچیکن.

موضوع سوم: 

بعضیا نمیخوان بفهمن که در بدترین حالت، اگه کار بیخ پیدا کنه، حداقل رفتار ملت، اجرای موضوع دومه.

اگه جلو دین و ارزشهای ما بایستید، خوب بلدیم جلو دنیا و منافعتون بایستیم.

خط قرمز

++ وقتی دلیل نیومدن و بی برنامگیشو پرسیدم، گفت دوباره تصادف کردم! با تعجب جزییاتو ازش جویا شدیم...

 این سری هم با یه دختر جوان. سری قبل که طرف مقابل از استرس تا مرز سکته رفته بود. این سری هم که کلا ماشین خودشو رها کرد و فرار کرده بود! ( گواهینامه نداشت)

دلیل خونسردیشو پرسیدم و دلسوزانه خواستم بگم تو این مواقع ممکنه طرف از سکوت و آرامش تو سوء استفاده کنه. تو که هم هزینه مالی و زمانی و روانی بهت تحمیل میشه.... ( اولش فک کردم واکنش از روی بیخیالیه)  

در جوابم گفت: بیمارم. 

واقعیت این هست  این بیماری به شدت وابسته به عواطف هست. اگر عصبانیت یا استرس بگیرم بشدت عود میکند.  کاری به حرف پزشکان و تجویر کنندگان دارو ( با عوارض انکار نشدنی) هم نداشته باشم، خودم به این نکته رسیدم که " شوخی نیست". دوراهی  مرگ و زندگیه. راه سومی وجود نداره.

من " نباید" عصبانی/ناراحت بشم! بحث اختیار و تلاش کردن و... نیست. کلا چنین حقی ندارم! وگر نه میمیرم! این یک خط قرمزه.

++ یاد ماجرای یکی دیگه از رفقا افتادم که با یه مصداق دیگه به خط قرمز رسیده بود. بهش میگفتم ضرر مالی، انقدر حرص خوردن نداره. شده دیگه. خیلیای دیگه بدتر از این براشون پیش اومده ولی مثل تو حرص نخوردن. بهم گفت: اونا پشتشون گرمه. خشابشون پره.گزینه های زیادی دارن. ولی امثال من، فقط یک فشنگ داریم. " نباید" اشتباه کنیم. حق اشتباه کردن نداریم. 

++  ایجاد این خط قرمزها برای ماها هم لازم و مفیده. اینکه عصبانیت، منطق تعقل رو از بین میبره، یا سهل انگاری باعث هدر رفت فرصتا میشه، یا مصادیق دیگه...

  تجربیات شخصی خیلی از ماها مفید و موثر بودن این خطوط رو اثبات کرده.

قنوت

قنوت: بلند شدن دستان خالی، در جهت درست

قدرت رسانه

هایپر سونیک 2

در ادامه پست قبلی :

وجهه دیگه فراز و فرودهای زندگی افراد اینه که: سیستم برای برخیهاهایپر سونیک عمل میکنه. بعضیا وقتی از یه گردنه هایی عبور میکنن، میوفتن تو سراشیبی "لاقیدی". جوریکه نه تنها کشور و مردم براشون مهم نیس، که حتا خدا رو هم بنده نیستن. خودشونو به هیچ کجا پاسخگو نمیبینن. قوانین بازدارنده ای جلوشون نمیبینن، حداقل برای تبعات کارهاشون.

غیر از بازیگرا و فوتبالیستهای با درآمدهای عجیب نجومی و... موارد دیگه ای هم هستن که کمتر بهشون پرداخته شده. مثلا طرف ملاک  هست و ماه به ماه مبالغ اجاره تجاری/مسکونی بدون ذره ای زحمت و ارزش افرینی براش واریز میشه. افرادیکه حتا شاید ساکن ایران هم نباشن.

تو همین یه مورد اگه تمرکز کنیم، سیستمی که نسبت به این درامدهای بدون حساب و کتاب و الگو شدن ضد ارزشها و "تبعیضات این مدلی" بیتفاوته، دیر یا زود یه جایی صداش در میاد. این کاملا قابل پیشبینی هست. جاییکه شکاف طبقاتی و تمرکز قدرت/ثروت ایجاد شد، از اینکه بخش برخوردار جامعه منافع خودشو به بقیه تحمیل کنه نباید تعجب کنیم.

مثل سلول سرطانی ، سیستمی که اینا رو پروار کرده، ازشون محافظت هم میکنه! تا حالا کجا و کی دارایی این مدل افراد (ماشین، خونه، سلامتی و...) تهدید شده؟! تو هیچکدوم از آشوب ها. 

کسی جرات داره حتا در این اشوبهای اخیر تعرضی لفظی به این مدل افرادداشته باشه؟! ماشین و مغازه و خونه و سلامت و جان پیشکش!! 

تو این آشوبها به بالاترین مرجعیت کشور توهین میشه (رهبری)، ولی یک بار اسمی از رانت بازان رسانه ای، اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و... شنیده شده؟!!! ( از بازیگرای معلوم الحال گرفته تا فوتبالیستا و ... که سرشون تو آخور این کشوره)

چند سال قبل گردنبند طلای علی دایی (مگه برای مسلمونای مرد، طلا حروم نبود؟!!)سرقت شد، بلافاصله دزدشو گرفتن. گوشی موبایل فلان دختر بازیگر دزدیده شد ظرف چند روز پرونده به نتیجه رسید... آیا در مورد افراد عادی هم این حجم توجه و سرعت عمل وجود داره؟!

سیستم برای برخیها هایپر سونیک عمل میکنه. افراد قلیلی که دغدغه عمومی براشون جوکه. بعد همین موجودات میان جفتک اندازی و مطالبه گری!

** حقا که انسان سرکشى مى ‏کند.  همین که خود را بى ‏نیاز پندارد. (سوره علق ایات 6و7)

** بگذار تا به آنچه بدیشان داده‏ ایم انکار آورند و بگذار تا برخوردار شوند زودا که بدانند (سوره عنکبوت  ایه66)

** [بگذار] تا آنچه را به ایشان عطا کرده‏ ایم ناسپاسى کنند اکنون برخوردار شوید و[لى] زودا که بدانید (سوره نحل آیه ۵۵)

** بگذار تا به آنچه بدانها عطا کرده‏ ایم کفران ورزند [بگو] برخوردار شوید زودا که خواهید دانست ( سوره روم ایه 34)

** چه بسا کسانى که کافر شدند آرزو کنند که کاش مسلمان بودند. بگذارشان تا بخورند و برخوردار شوند و آرزو[ها] سرگرمشان کند پس به زودى خواهند دانست . و هیچ شهرى را هلاک نکردیم مگر اینکه براى آن اجلى معین بود.هیچ امتى از اجل خویش نه پیش مى‏ افتد و نه پس مى‏ ماند (سوره حجر ایات 2الی 4)

 پست مرتبط :

فرصتی برای کشتن زن دوم