توهم توطئه
نسل جوانی را میشناسیم که با اشتیاق بالا حاضر به یادگیری هستند و در این مسیر حاضرند از خیلی از رفاهیات خود بگذرند و داوطلبانه و آگاهانه هزینه های مادی و روانی را نیز تحمل کنند.
اموزش و توسعه توانمندیهای این نسل ، کمترین خدمتی است که دولت مردان وظیفه آنرا دارند .
در قانون اساس جمهوری اسلامی ایران ، حق اموزش مناسب در هر زمینه ای برای همه مردم در نظر گرفته شده.
اما ظاهرا در عمل ارگانهای مربوطه از این اشتیاق یاد گیری در جهت کاسبی بهره برده اند. کنکور و مسایل آن و یا سربازی رفتن پسرها،کمترین مصداق است.
مصادیق دیگر: اگر کلیت تلوزیون رو فعلا کنار بگذاریم و فقط بخش کوچکی از اون رو بررسی کنیم و مثلا برنامه ها و شبکه های تخصصی تری مانند شبکه اموزش رو در نظر بگیریم. از خودمون بپرسیم اینها در جهت اموزش و یا آشنا سازی جوانان با حرفه های مختلف تولیدی چه اقدامی کرده اند؟
مهارتهای شغلی و اقتصادی به کنار، در زمینه اموزشهای معنوی و ارزشی چه تعداد مفسر، تحلیلگر، راوی قرآن و حدیث و... از شبکه های معارف تحویل جامعه شده؟
عمر و سرمایه مردم پای بعضی برنامه ها در ازای چه چیز هدر میرود؟
هزینه های نجومی قراردادهای بازیگران، اسپانسرهای تبلیغاتی، و حتی برنامه سازانی که علنا مطالب گمراه کننده و غلط رو به خورد ما میدهند و ما بر حسب اعتمادی که داریم اونهارو مرجع قابل اعتماد در نظر گرفتیم...
چرا جای ارزشها خالیه؟ نه فقط تلوزیون، که در مدارس، اموزشگاهها و...
نبود تکنیک یا شناخت فنی، بهانه درستی نیست. مثلا در مورد برنامه های ویژه نوجوانان و کودکان ، بجای خرید و دوبله محصولات اونطرف آب که بعضا مغرضانه با فرهنگ ما در تضاد هست، اموزش کاردستی هایی ساده و مفید و جذاب ، حتی بدون ذوق و خلاقیت، از طریق یه سرچ ساده در اینترنت هم قابل دسترس هست،
در هیچکدام از برنامه ها که هیچ، در کتب درسی هم راه و رسم تاسیس یک کارگاه کوچک خانگی و درامدزایی و ارزش افرینی به کسی یاد داده نمیشه.
واقعا جای سوال هست. کسیکه جدای از مسایل حاشیه ای این زمونه، بجای اتلاف وقت و انرژی، دنبال یادگیری هست آیا ارگان یا کانالی وجود داره که اطلاعات و تجربیات رو در اختیار اون قرار بده؟
پ ن:
هدف از درج این پست، سیاه نمایی و منفی بافی نیست. اتفاقا برعکس ، چاره جویی و استقلال و به کار بردن ابتکار عمل توسط فرد فرد ماست.
سوالات برخی دوستان باعث درج این مطالب شد. سوالات بی جوابی مانند:
++ پسرم از من میپرسه صفحات نمایش ساعت یا ماشین حساب، چجوری کار میکنن؟
++ دنبال یادگیری کار با ماشین بافندگی خانگی هستم. هیچ مرجع و منبع مکتوب و غیر مکتوب مناسبی پیدا نمیکنم.
++ و...
یادی کنیم از سخن حاج قاسم که میگفت:
من با تجربه این را میگویم که میزان فرصتی که در بحرانها وجود دارد در خود فرصتها نیست. اما شرط آن این است که نترسید و نترسیم و نترسانیم.
بنظر میرسد برخی مسئولین، مدتهاست به این حجم از نیروی جوان کشور به چشم "بار" و هزینه مازاد نگاه میکنند و فقط سعی دارند آنهارا سرگرم نگه دارند ! مدتی در مدارس، مدتی کنکور، مدتی سربازی، مدتی کار، مدتی مسکن، و...
یکی از دوستان حرف قابل تاملی میزد: بحرانی مانند بحران مسکن، کاملا ساختگیست! فقط برای مشغول نگهداشتن ما! نه تحریمها و نه هیچ مولفه ای دیگر در این بحران ساختگی نقش ندارند
جبل الراسخ
++ نه آبی، نه کودی، نه خاکی و نه هیچ شرایط خاص نگهداری. با وجود شرایط بدی مثل افتاب تند، وزش دایمی باد و ... این بوته، بر روی سنگ بالای قله،چطور نشر و نمو خودشو حفظ کرده؟!
کوه به مرور زمان فرسوده میشه ولی این بوته ها با مقاومت و مبارزشون، روی کوه رو کم کردن.
کوه واقعی، همین مبارزین هستن.
فسیل
++ چه فرق میکنه چند میلیون سال پیش، این موجود فسیل شده، در چه حال و احوالی بوده؟!
++ یکبار بیشتر که زندگی نمیکنیم. وقتی عمر هر موجودی به سر اومد ،دغدغه های پوچ ، چهره واقعی خودشونو نشون میدن.
++ دوستان و اطرافیانتون رو پالایش کنین. آیا به درد دنیا و یا آخرت میخورن؟!
++ لقمان در خطاب به فرزندش:
پسرم اولین چیزی که پس از ایمان به خدا، در طلبش جدیت خواهی کرد، یافتن دوست باوفا و صالح باشد؛ زیرا دوست باوفا مانند درخت خرماست که اگر در سایه اش نشینی، تو را سایه افکند و اگر از هیزمش بخواهی تو را منتفع سازد و اگر از میوه آن بخوری، ثمری گوارا و پاکیزه یابی.دوست مشمار آن که در نعمت زند، لاف یاری و برادر خواندگی
دوست آن باشد که گیرد دست تو، در پریشان حالی و درماندگی
سعدی
برد مفید۲
+ شاید گهگاه لاشه حیوانی دیده باشیم که در اثر تصادف کنار جاده افتاده باشه، اما معمولا تو طبیعت ، آلودگی ناشی از بلاتکلیفی لاشه،دیده نمیشه.
میگن عمر برخی حیوانات مثل عقاب و کلاغ نسبت به خیلیهای دیگه بیشتره.
با یه حساب سرانگشتی بر حسب آمار، باید شاهد اجساد و یا حداقل اسکلت های زیادی تو طبیعت باشیم. متناسب با عمر حیوانات.
اما واقعیت داستان اینطور نیست . نظافتچیهای طبیعت در کمترین زمان ممکن همه چیز رو پاکسازی میکنن. علاوه بر باکتریها و مورچه ها و زنبورها یا بقیه حشرات لاشه خوار، پرنده ها و دیگر حیوانات گوشتخوار نه تنها لاشه، که حتی محکمترین استخوانها رو هم محو میکنن . درک این موضوع که برخی افراد به هر قیمتی دنبال خودخواهیها و جاودانگی دنیوی هستن سخته. قبل مرگ، حق و ناحق کردنها...و بعد مرگ مومیایی کردن، قبرهای آنچنانی،خرجهای احمقانه و...
++ در محیطی که مستعد انواع انحرافات شهوت شهرت،مقام،مال، لذت، و... هست، اگر بزرگان تاریخ ما دنبال شهوات میرفتن ، هیچ اسم و نشان و یادی ازشون نبود. مفسدین، قبل از اینکه با ابزار ارعاب سختیها و تحریمها ، پیامبر (ص) رو تهدید کنن ، با ابزار تطمیع انواع وعده ها و پیشنهادات وشهوات اومدن جلو. خودمون رو جای بزرگان و یا پیامبر ص تصور کنیم. حتی اگر دنیا روی خوش به ادم نشون بده و تا لحظه مرگ همه چیز بر وفق مراد باشه، اون دم آخر از خودمون میپرسیم، که چی؟! آخرش فقط ۱۰۰سال؟!!
مفسدین فقط در همون بازه زمان حیات حیوانی منحوسشون دنبال لفت و لیس بودن و حضرت عزراییل ، بدون ملاحظه کاری، به زندگی این انگلها خاتمه داده و اجسامشون هم پودر شده.
اما بعد از چندین قرن، یاد بزرگان هنوز با احترام وجود داره ...
معاویه و عمروعاصهای زمان هنوز دنبال لهو و لعب خودشون هستن و علی های زمان ماندگارند...
++ چقدر فاصله بین دو عمل دور است: عملى که لذّتش مى رود و کیفر آن مى ماند، و عملى که رنج آن مى گذرد و پاداش آن ماندگار است.
نهج البلاغه، حکمت ۱۲۱
+ ما کجای داستانیم؟ قطعا قانون طبیعت دیر یا زود طومار وجود ما را هم به باد خواهد داد و هیچ اثری از ما نخواهد ماند. آیا برد اثرگزاری ما محدود به حیات حیوانی خواهد بود، یا بیشتر؟
خیانت
+ اخیرا ،دبیر عالی امنیت ملی گفتن فضای مجازی نا امنه...
+اخیرا میهن بلاگ اعلام خدا حافظی کرده و قراره برا همیشه خاموش بشه...
+ سایتها و پایگاههای خبری و تحلیلی، انقدر با عدم حمایت مواجه هستن که مجبورن تبلیغات پوست و دنبه سلبریتی هارو انجام بدن.
+ دیروز روز دانش جو بود. کدوم ارگان دانشجو و یا کار افرینهای خلاق این حوزه رو تحت حمایت خودش داشته...کدوم ارگان حمایت معنوی از ایشان کرده...
حمایت پیشکش،کدومشون حتا دغدغه اونا رو داشتن و اهمیت موضوع رو درک گردناسپیس ایکس، ماکروسافت، اپل، موتورولا، و بقیه شرکتهای به ظاهر موفق خارجی، بدون حمایتهای دولتی کشورهای خودشون هیچی نمیشدن. داستانهای تخیلی و تخم مرغی ، در مورد نبوغ فردی و حتی تیمی مالکان اونهارو بزارین کنار. همش رانت و لابیه.