+

+

داریم میرسیم، نزدیک شدیم، خیلی نزدیک
+

+

داریم میرسیم، نزدیک شدیم، خیلی نزدیک

نوع نگرش



رفت سر کاری که از روز اول بهش گفتن: هر روز که میشینی جلو سیستمت، باید یک استکان چای بخوری! بعد کارتو شروع کنی....

زیر بار اون کار نرفت...

باید

رفت سر یه کار دیگه ...در حالیکه هر روز قبل از کار، با ولع تمام، خودش یک لیوان چای میخورد.

انار، هندونه، کرسی



گفتم امشب دور هم جمع شیم بیاد همه دانشجوهایی که تو غربت یلدا رو به صبح میرسونن.*

همگی خوش اومدین. دکتر بیا اینطرف کرسی کنار خودم! غریبی نکن! اینجا همه خودین! مثل خودت!

معرفی میکنم:

بچه ها! دکتر.

دکتر! بچه ها!

درون همه ماها اتاق فکری وجود داره. هرچند اتاق فکری بعضیا متروکس، اما اکثر آدما ازش استفاده میکنن.

 آمار افرادی که اتاق فکریشون اتاق تنهایی و خلوتشون با خودشونه در اکثریته. اما هستن بعضیا که گاهی دیگران رو هم به اتاق فکریشون راه میدن.


*غربت نه به معنای شهرستان یا تهران...


پ ن:

تا آدم با محیط غریبه نشه نمیتونه دانشجو بشه. تا از اتاق فکری تو دلمون استفاده نکنیم نمیشه از خلوت و تنهاییمون برای برنامه ریزی و طرحهای آینده استفاده کنیم...

تخم همون تخمه


به قول "محمدمهدی"(یکی از بهترین رفیقا): 
تخم، همون تخمه، بستگی داره که کجا افتاده باشه... 

* گاهی بهترین بذرا با وجود ژنتیک عالی و پتانسیل بالا اگه رو سنگ بیوفتن هیچ فرصتی برای ابراز خودشون پیدا نمی کنن... 
* گاهی یه نفر به ظاهر موفق، فقط یه  بذر متوسطی (یا شاید کمتر از متوسط) بوده که از قضا در جای خوبی افتاده...
 
پ ن: 
- انتخاب لیدر ضریب خطای خاص خودشو داره که مولفه فوق میتونه اثر فریبنده ای در اون داشته باشه.
- درباره موفقیت نمیشه قاطعانه نظر داد اما فاکتور ذکر شده، نقش مهمی درکسب اون داره که گاهی عمدا نادیده گرفته میشه.

بزرگتر از دهن

یاد آوری واسه خودم:

بعضیا عادت دارن لقمه های گنده تر از دهنشون بر دارن...

این صفت خیلی خوبیه. به شرطی که دهنتم به اندازه کافی گشاد کنی!


دادگاه یک طرفه

مهدی رف امیرکبیر، اون هنوز اول خطه.

همون مهدی که پدرش چند ساله به رحمت خدا رفته...

محمد هم بعدش رف امیرکبیر، اون هنوز اول خط بود.

همون محمدیکه صبح تا عصر تو آفتاب کارمیکرد...

رضا رفت صنعتی شریف، اون هنوز اول خطه.

همون رضایی که تو دوره کارشناسیش محتاج پول شهریه پیام نورش بود و تو کتابفروشی کار میکرد...

اون تو این بازه که همه ترقی کردن چه کرده؟ جز آبروریزی و...؟!